donderdag 9 juli 2009

Schreeuwen in stilte


eens had ik een droom
waarin ik schreeuwde
maar niemand hoorde me
niemand schonk enig aandacht aan mij
alsof ik niet bestond
maar toch ook weer wel
ik schreeuwde zo hard
en de tranen rolden over mijn wangen
maar er was geen geluid
ik werd minachtend aangekeken
door de buitenwereld
alle mensen liepen langs me
ik zakte neer op de grond
het werd zwart om me heen
er verscheen een vaag sillouet
en het keek me cynisch aan
eerst besefte ik het niet
maar na een tijdje
realiseerde ik me
dat ik het was die me zo indringend aankeek

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen